Archivos Mensuales: junio 2014

MANIFESTO DO PSdeG-PSOE POLO DÍA INTERNACIONAL DO ORGULLO LGTB 2014


10484932_810873035592537_5198111172223968200_o

O 28 de xuño conmemóranse en todo o mundo as revoltas de Stonewall no Greenwich Village de Nova York en 1969, acontecemento do que se conmemora este ano o 45 aniversario, e que supuxo o nacemento do movemento de liberación gay, lésbico, transexual e bisexual (lgtb), e que se celebra en todo o mundo como o Día do Orgullo LGTB. Unha conmemoración nada da rebelión cidadá contra a inxustiza e a discriminación, e que deu orixe a un movemento polos dereitos civís e os dereitos sexuais en todo o mundo.

Este ano 2014 foi dedicado polas organizacións de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais españolas, encabezadas por FELGTB, ao “Recoñecemento dos Dereitos Humanos das persoas LGTB no mundo”, dado que a orientación sexual e a identidade de xénero seguen sendo obxecto de persecución legal en moitos países como poñen de manifesto os informes de ILGA e de Amnistía Internacional, que sinalan que a homosexualidad está perseguida en 76 países, e castigada con pena de morte en Arabia Saudita, Irán, Yemen, Mauritania, Sudán, Afganistán e algúns estados de Somalia e Nigeria, recientemente Brunei sumouse a esta ignominiosa lista.

En Europa, Rusia viola constantemente os dereitos humanos das persoas lesbianas, gais, transexuais e bisexuais (lgtb) perseguindo incluso o seu dereito de manifestación e de liberdade de expresión. En África proliferan as lexislacións contra as persoas homosexuais e os defensores dos dereitos humanos das persoas LGTB en numerosos países, con especial virulencia en Nigeria, Uganda e Camerún. Estas lexislacións veñen impulsadas pola ignorancia, o prejuicio e o integrismo relixioso que cada vez cobra un maior protagonismo nestes países. O Grupo parlamentario socialista presentou senllas iniciativas parlamentarias no Congreso para condenar a persecución e violación dos dereitos humanos das persoas LGTB en Rusia e en África.

Neste día convén recordar que o Goberno español, baixo a presidencia de José Luís Rodríguez Zapatero, foi un dos gobernos copatrocinadores da Resolución 17/19 aprobada o 17 de xuño de 2011 polo Consello de Dereitos Humanos da ONU na que instaba á súa Alta Representante a abordar como a lexislación internacional pode aplicarse para terminar coa violencia e as violacións dos dereitos humanos baseadas na orientación sexual e a identidade de xénero. Esta primeira e histórica Resolución tamén pedía aos países membros que actúen para poñer fin aos actos discriminatorios ou violencia por motivos de orientación sexual e identidade de xénero.

Poñer fin á violencia e a discriminación contra as persoas debido á súa orientación sexual e identidade de xénero é un gran reto en materia de dereitos humanos para Nacións Unidas. Por iso, consideramos inaceptable que a Asemblea Xeral deste organismo vaia a estar presidida a partir de setembro, a proposta dos países africanos, polo ministro de Exteriores de Uganda, Sam Kutesa, un dos impulsores da lei “matagays” ugandesa que condena a cadea perpetua ás persoas homosexuais e persegue sistemáticamente aos defensores dos dereitos humanos das persoas LGTB. No noso país, a través dunha acción promovida polo xornalista Jon Sistiaga tras gravar o documental «A caza ao homosexual» en 2013, máis de 235.000 cidadáns e cidadás, solicitaron ao Goberno Español que interviñese ante a Unión Europea e as autoridades ugandesas para paralizar esta lexislación. O goberno do PP non atendeu este clamor cidadán, e mantivo durante estes anos un silencio cómplice ante esta e outras violacións dos dereitos humanos das persoas LGTB.

No noso país, os recortes levados a cabo nestes anos polo goberno do PP no ámbito dos dereitos laborais e sociais, afectan tamén de forma significativa aos dereitos de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais, ao sumarse estas situacións de precariedad ás discriminaciones que aínda se producen no ámbito do emprego e no acceso a bens e servizos neste colectivo, especialmente nos sectores máis vulnerables como as acodes transexuais, os mozos e adolescentes, as persoas maiores lgtb ou aquelas que viven co VIH. A eliminación da asignatura de educación para a cidadanía e a desaparición na súa regresiva reforma educativa de calquera mención a promover o respecto á diversidad sexual e familiar retrata nuevamente a actitude do Partido Popular no ámbito dos dereitos e as liberdades públicas. Ademais, a anunciada modificación da lei de saúde sexual e saúde reproductiva para eliminar o dereito das mulleres a decidir sobre a súa maternidad, ou a exclusión das mulleres lesbianas ou soas do acceso das técnicas de reprodución asistida poñen de manifesto unha clara aposta ultraconservadora para eliminar os dereitos sexuais e os dereitos civís alcanzados nos últimos anos.

Neste día as mulleres e homes socialistas alzamos a nosa voz para esixir e garantir políticas de igualdade e non discriminación por quen non poden facelo sen poñer en perigo a súa vida, sen verse sometidos a persecución, tortura ou encarceramento pola súa orientación sexual e identidade de xénero. Por iso, un ano máis, manifestamos o noso apoio e colaboración ás organizacións de lesbianas, gais, transexuais e bisexuais, e felicitamos neste día do Orgullo, a todas as mulleres e homes activistas que co seu traballo, valentía e convicción seguen traballando en todo o mundo por unha sociedade libre de toda discriminación e persecución baseada na orientación sexual ou a identidade de xénero.

Finalmente, queremos convocar á militancia socialista e a toda a cidadanía a que participe activamente nas manifestacións e actos convocados polas organizacións lgtb en toda España, Coruña o 27 e 28, Pontevedra o 21, Vigo o 28, Lugo 29 de Xunio e especialmente á manifestación estatal do Orgullo que terá lugar o vindeiro sábado 5 de xullo en Madrid, baixo o lema “Manifestámosnos por quen non poden”.

28 de xuño de 2014, día internacional do Orgullo LGTB.

O colectivo 7 Cores denuncia que a festa do Orgullo LGTB perdeu o seu carácter reivindicativo

Advirte de que o PP busca estereotipar gastando o diñeiro en festas, desprogramando actividades culturais e convertendo a celebración nunha charada

Todos os colectivos LGTB convocan un acto reivindicativo mañá sábado ás 20.30 horas no Obelisco

10487607_10152522283894664_1578893320539282832_n

O colectivo LGTB 7 Cores mostra o seu malestar pola perda de sentido da celebración do Orgullo na cidade durante os últimos anos de mandato do PP. Así o sinala Mauricio Álvarez, responsable do colectivo na Coruña.

Logo de moitos días de pensar, recapacitar, reflexionar e volver repasar o sucedido durante os últimos meses na cidade co tema Orgullo LGTB, a verdade é que a tristeza me embarga, tras moitos anos de loita dos colectivos coa colaboración dos distintos gobernos municipais, este ano chegamos a un punto no que o entendemento coas forzas municipais é imposible, a festa ha ir perdendo ese cariz reivindicativo, sobre todo a nivel cultural, porque se gasta moito diñeiro na festa, pero só na festa, desaparecendo todos aqueles contidos que antes tiña e que servían para que nos sentísemos todos representados polos actos que se realizaban, apuntou Mauricio Álvarez.

Si é certo que a festa serve para visibilizar, pero tamén para estereotipar, que parece que é o que busca o goberno actual, está ben manter ao colectivo contento con festas. Pero este ano os colectivos LGTB da cidade pedimos máis, revelámosnos/revelámonos e esta claro que o Concello non nolo deu e isto implica que por PRIMEIRA vez desde que se creou o orgullo LGTB en Coruña, o concello quedouse só, sen apoio do colectivo organizando o seu charada chamada Orgullo Coruña 2014.

Por primeira vez en moitos anos a cidade non terá a bandeira LGTB ondeando nos seus ventos, perdendo posicións con respecto a cidades como Vigo ou Pontevedra que engalanaron os balcóns e mástiles dos seus concellos coas bandeiras do arcoiris que nos representan.

A perdida dese tranvía da visibilidad que desde a chegada do goberno local actual fora desvirtuado e transformado nun tren chu-chu da visibilidad pero que exercía o seu cometido, mal que ben, desapareceu.

Pero non todo vai ser malo, os colectivos levantáronse e cada un pola súa conta e na medida das súas posibilidades ha ir organizando distintos actos de maior ou menor calado, que encherán de visibilidad a cidade cunha concentración de todos eles e á que tod@s estades invitados o sábado 28 ás 20:30 no Obelisco onde nos manifestaremos polos que non poden? como roga a proposta da FELGTB, eses 77 países onde a homosexualidad segue estando penada.

7 Cores e XSG homenaxean a Marcela e Elisa, dúas mulleres galegas precedentes do matrimonio igualitario

Os mozos e mozas socialistas homenaxearon o primeiro intento de matrimonio homosexual en España do que se ten constancia rexistral ante a pasividade da Xunta de Galicia á hora de reivindicar á súa cultura

Dende a Organización manifestaron “esperamos que o espírto reivindicativo do Sr. Feijoo nos dereitos do colectivo LGTB o leven a condecorar a estes dous exemplos de loita feminista como se merece.”

Image

As Xuventudes Socialistas de Galicia (XSG), O Grupo LGTBI dos Socialistas de Galicia e acompañados de unha representación da FELGTB, homenaxearon a Marcela Gracias Ibea e a Elisa Sánchez Loriga no parque de San Diego en A Coruña, dúas mulleres galegas escollidas neste mes como rostros da súa campaña en materia de igualdade consistente na exaltación da figura dunha muller galega relevante no campo cultural, político ou artístico mensualmente.

O secretario xeral, Aitor Bouza contou que “o 8 de xuño de 1901 casaron na Coruña dúas mulleres, Marcela e Elisa, mestras de escola que viviron o seu lesbianismo en segredo, tendo Elisa que adoptar unha identidade masculina para poder casar, figurando así na acta do matrimonio, tratándose do primeiro intento de matrimonio homosexual en España do que se ten constancia rexistral”.

A secretaria de igualdade, Laura Requejo, relatou que “fixérono pola Igrexa e posteriormente o párroco descubriría o engano e serían denunciadas e perseguidas, tendo que fuxir de España. A relación entre as dúas mulleres foi intensa dende o principio, sentían a necesidade de estar sempre xuntas, a toda costa”.

Dende a Organización afirmaron que “a pesar de todo, a voda, segundo o arquivo diocesano, aínda é válida, nin a igrexa nin o rexistro civil anularon as actas que deste matrimonio se levantaron, polo que actualmente considérase este suceso como un dos precursores máis antigos do matrimonio homosexual en España”.

Lamentaron que “o Partido Popular de Galicia que tanto fachendea por España adiante de ser o máis “pogre” por votar a favor dunha Lei de xustiza para as persoas LGTBI no Parlamento de Galicia, non promocione unha historia non só tan bela, senón tan exemplarizante e con tantos valores como esta dende a Xunta de Galicia.“

“Sabemos –engadiu Bouza- que o Sr. Feijoo prefire a cultura nipona e vén a Galicia a contarnos as súas costumes, pero nós prefiremos que se centre un poquiño na nosa terra e deixe de gastar os cartos dos galegos. Esperamos que o seu espírto reivindicativo nos dereitos do colectivo LGTB o leven a condecorar a estes dous exemplos de loita feminista como se merece.”

Fito Ferreiro, coordinador do Grupo 7 Cores, recordo que «este árbore simboliza o amor de dúas mulleres, un amor que aínda segue sendo discriminado»…»os activistas debemos deixar ás mulleres lesbianas que dean un paso adiante para que loiten contra a dobre discriminación que sofren»

Os mozos e mozas socialistas concluíron expoñendo que “a historia de Marcela e Elisa é a historia de dúas mulleres que se atreveron a desafiar as regras sociais, morais e relixiosas do tempo que lles tocou vivir, que mellor exemplo de loita feminista que elas. As súas protagonistas son un exemplo de convicción, compromiso e valentía, pero, sobre todo, de profundo amor”.

Estivieron acompañados por Mau Gonzalvez, Coordinador de 7 Cores  Coruña, Ugel Sangil da FELGTB, Silvia Longueira concejala da coruña, David Fontes secretario de A.L.A.S. Coruña, Laura Requejo e Marcos Ramos de XSG.

ACTO DE HOMENAXE A MARCELA E ELISA

MANIFESTO MARCELA E ELISA

 

Imagen

 

O 8 de Xuño de 1901 intentaron casar na Coruña dúas mulleres: Marcela Gracias Ibea e Elisa Sánchez Loriga. Para lograr levar ao altar á súa amada, filla dun capitán do Exército, Elisa tivo que adoptar unha identidade masculina, Mario Sánchez, figurando así na acta do matrimonio. Trátase do primeiro intento de matrimonio homosexual en España do que se ten constancia rexistral. Fixérono pola Igrexa, na parroquia de San Jorge da mesma cidade. Posteriormente o párroco descubriría o engano e serían denunciadas e perseguidas. Sen embargo a acta matrimonial nunca foi anulada. A relación entre as dúas mulleres foi intensa dende o principio. Sentían a necesidade de estar sempre xuntas, a toda costa. Marcela e Elisa coñecéronse mentres estudaban na Escola Normal de Mestras de A Coruña, onde se formaban as futuras profesoras de ensinanza primaria. O que comezou sendo unha amizade, pronto deu un paso cara unha relación más intensa e íntima. Os pais de Marcela, vendo que a amizade aumentaba máis aló do socialmente permitido, e temerosos dun posible escándalo, enviaron á súa filla a Madrid co propósito de que a distancia fose o olvido. Pasou o tempo e ambas, unha en A Coruña e outra en Madrid, terminaron os seus estudos e voltarían a reencontrarse cando Elisa foi destinada como mestra interna a Couso, unha pequena parroquia de Coristanco, en A Coruña. Preto, en Vimianzo, na aldea de Calo, instalaríase Marcela, xa como mestra superior. Como consecuencia do mesmo decidirían vivir xuntas en Calo. En 1889, Marcela tivo que ir a dar clases a Dumbría mentres Elisa permanecía en Calo, pero seguiron mantendo o contacto xa que Elisa, cada noite, percorría as decenas que quilómetros que as separaban para durmir coa súa amada Marcela. A convivencia das dúas mulleres foi respectada polos veciños durante anos, non se sabe ben se por descoñecemento de que existía unha relación máis estreita entre ambas ou por unha transixencia pouco acorde co espírito represor da época coas condutas homosexuais. Todo cambia cando en 1901 Elisa, que ate entonces se relacionaba coas familias máis distinguidas de Vimianzo e Dumbría, decidiu masculinizar o seu aspecto, co que se presentou na Escola Normal para solicitar un certificado de estudos, inventouse un pasado e se converteu en Mario. Para este pasado inventado tomou como referencia a un primo seu morto en naufraxio. A súa imaxinación trasladou a súa infancia a Londres e transformou ao seu pai en ateo. Ante esta última circunstancia, o pai Cortiella, párroco da igrexa de San Jorge, bautizou a Mario o 26 de Maio de 1901, ademais de recibir a primeira comuñón. Para entón, xa gañara a confianza do párroco, que non viu nada extraño na súa vontade de contraer matrimonio coa señortia Marcela, filla dun capitán do Exército e mestra de 29 anos, tres menos que o seu prometido, Mario. Desde Dumbría se enviaron as perspectivas amonestacións relixiosas e a voda se celebraría o sabado 8 de Xuño de 1901 ás sete da maña na igrexa de San Jorge. Miguel Hermida e Ricarda Fuentes, viuva do comandante Sánchez, que ingnoraban a condición feminina do cónxuxe, exercerían de padriños. A cerimonia matrimonial foi breve, os padriños deron fe da súa validez e a parella pasou a noite de vodas na pensión Corcubuión, na rúa de San Andrés. Finalmente os veciños non puideron seguir indiferentes ante o que a partir dese momento se coñecería como o “matrimonio sen home”. A parella sería portada de diarios galegos e madrileños e como consecuencia disto, ambas perderían o seu traballo prontamente. Foron excomungadas e ditouse unha orde de busca e captura. Para que a excomuñón tivera lugar, o párroco mandou a un doutor examinar a Mario para comprobar si era un home ou unha muller. Mario accedeu e, cando o doutor emitiu o seu veredicto tentou facerse pasar por un hermafrodita cuxa condición fora diagnosticada en Londres. A garda civil perseguiunas ate a localidade de Dumbría, pero a publicación da noticia e o recoñecemento de que Elisa e Mario eran unha mesma persoa aumentou o escándalo e desatou o calvario para as dúas mulleres casadas. Negativas de emprego para Elisa, cencerradas contra a súa relación, burlas e menosprezos á súa condición sexual obrigáronas a fuxir pasando por Vigo e Oporto. En Oporto foron encarceradas, xulgadas e posteriormente liberadas, onde subirían nun barco con destino a Arxentina, e pasarían a súa lúa de mel para quedar finalmente a vivir. O seu desembarco en Bos Aires tampouco foi fácil, polo que tiveron que recorrer a novas estratexias para superar as circunstancias que impoñían a separación. Para elo, Elisa Sánchez Loriga casou en 1903 con Christian Jensen, un home 24 anos maior ca ela, para aposentarse nun fogar ó que facer chegar despois a Marcela, baixo a identidade de Carmen, como se fosen a súa irmá e a súa filla. Co tempo e a negativa de Elisa a consumar o matrimonio co seu esposo, surxiron as sospeitas deste, o que o levou a indagar e descubrir que María e Carmen eran en efecto as famosas Elisa e Marcela das que dera conta tempo atrás a prensa. Novamente se viron enfrontadas ós tribunais ao tratar Jensen de anular o seu matrimonio. Sábese que a sentencia ditaminou que o matrimonio, nesta ocasión, si era válido por realizarse entre un home e unha muller, polo que non houbo cargos para Elisa. Nese momento, xa 1904, perdese a pista destas tenaces amantes. A prensa mexicana anunciou, en 1909 a morte de Elisa, suicidouse. De Marcela nada se dixo. Actualmente considerase este suceso como un dos precursores máis antigos do matrimonio homosexual en España. Cabe destacar que a voda, segundo o arquivo diocesano, aínda é válida, nin a igrexa nin o rexistro civil anularon as actas que deste matrimonio se levantaron, polo que este é o primeiro matrimonio homosexual do que se ten constancia rexistral en España. Esta é a historia de dúas mulleres que se atreveron a desafiar as regras sociais, morais e relixiosas do tempo que lles tocou vivir. A súas protagonistas son un exemplo de convicción, compromiso e valentía, pero, sobre todo, de profundo amor.

Galicia énchese de orgullo

Este ano temos orgullos LGTBI en Santiago, Pontevedra, Vigo, Lugo e Coruña. Temos moito que loitar, vémonos neles.

, gay-lgtb-orgullo-vigo-low-cost CARTEL ELLAS Orgullo-Lgtb-Lugay-2014 orgullo pontevedra cartel

 



O Grupo LGTB Socialista destaca que a andaluza será a primeira lei que a nivel estatal regula o dereito á autodeterminación e á identidade de xénero

O Grupo Parlamentario Socialista quixo mostrar hoxe a súa satisfacción polo acordo alcanzado entre as distintas forzas políticas e as organizacións sociais en relación ao texto da Lei integral para a non discriminación por motivos de identidade de xénero e recoñecemento dos dereitos de acódelas transexuais de Andalucía, que se debaterá previsiblemente no Pleno do día 25 de Xuño. 

O Grupo Socialista informou de que no día de hoxe aprobouse, por unanimidad de todos os Grupos políticos, o dictame do relatorio en relación coa PPL sen enmendas, ao retirar IU e PP as que mantiñan vivas e haberse aceptado as 3 transaccionales presentadas polo Grupo socialista.

O Grupo Socialista recordou que esta será a primeira lei que a nivel estatal regula o dereito á autodeterminación de xénero e á identidade de xénero, sen necesidade de pasar previamente as probas psicofísicas que si se esixen noutras Comunidades Autónomas (País Vasco, Navarra). 
A Lei andaluza despatologiza a transexualidad, conforme ás últimas recomendaciones internacionais. Como principais novidades:

1.- Será de aplicación a todas as persoas con residencia efectiva en Andalucía.

2.- Reglamentariamente establecerase o procedemento para que todas acódelas transexuais poidan ser atendidas en Andalucía conforme á súa identidade de xénero, sen establecer un carnet ou documentación como acode transexual.

3.- É de singular importancia os acordos alcanzados no ámbito sanitario, sempre dentro do ámbito das competencias da nosa CC.AA son:

4.- No ámbito educativo incorporouse a elaboración de protocolos en defensa dos menores con medidas contra o acoso e hostigamiento, nos centros educativos públicos e privados.

5.- Estableceuse unha avaliación cada 2 anos da lei que se remitirá ao Parlamento de Andalucía e realizarase en colaboración con persoas transexuais e entidades que a representan.

O Grupo LGTB Socialista destaca que a andaluza será a primeira lei que a nivel estatal regula o dereito á autodeterminación e á identidade de xénero

O Grupo Parlamentario Socialista quixo mostrar hoxe a súa satisfacción polo acordo alcanzado entre as distintas forzas políticas e as organizacións sociais en relación ao texto da Lei integral para a non discriminación por motivos de identidade de xénero e recoñecemento dos dereitos de acódelas transexuais de Andalucía, que se debaterá previsiblemente no Pleno do día 25 de Xuño. 

O Grupo Socialista informou de que no día de hoxe aprobouse, por unanimidad de todos os Grupos políticos, o dictame do relatorio en relación coa PPL sen enmendas, ao retirar IU e PP as que mantiñan vivas e haberse aceptado as 3 transaccionales presentadas polo Grupo socialista.

O Grupo Socialista recordou que esta será a primeira lei que a nivel estatal regula o dereito á autodeterminación de xénero e á identidade de xénero, sen necesidade de pasar previamente as probas psicofísicas que si se esixen noutras Comunidades Autónomas (País Vasco, Navarra). 
A Lei andaluza despatologiza a transexualidad, conforme ás últimas recomendaciones internacionais. Como principais novidades:

1.- Será de aplicación a todas as persoas con residencia efectiva en Andalucía.

2.- Reglamentariamente establecerase o procedemento para que todas acódelas transexuais poidan ser atendidas en Andalucía conforme á súa identidade de xénero, sen establecer un carnet ou documentación como acode transexual.

3.- É de singular importancia os acordos alcanzados no ámbito sanitario, sempre dentro do ámbito das competencias da nosa CC.AA son:

4.- No ámbito educativo incorporouse a elaboración de protocolos en defensa dos menores con medidas contra o acoso e hostigamiento, nos centros educativos públicos e privados.

5.- Estableceuse unha avaliación cada 2 anos da lei que se remitirá ao Parlamento de Andalucía e realizarase en colaboración con persoas transexuais e entidades que a representan.

O Grupo LGTB Socialista destaca que a andaluza será a primeira lei que a nivel estatal regula o dereito á autodeterminación e á identidade de xénero

O Grupo Parlamentario Socialista quixo mostrar hoxe a súa satisfacción polo acordo alcanzado entre as distintas forzas políticas e as organizacións sociais en relación ao texto da Lei integral para a non discriminación por motivos de identidade de xénero e recoñecemento dos dereitos de acódelas transexuais de Andalucía, que se debaterá previsiblemente no Pleno do día 25 de Xuño. 

O Grupo Socialista informou de que no día de hoxe aprobouse, por unanimidad de todos os Grupos políticos, o dictame do relatorio en relación coa PPL sen enmendas, ao retirar IU e PP as que mantiñan vivas e haberse aceptado as 3 transaccionales presentadas polo Grupo socialista.

O Grupo Socialista recordou que esta será a primeira lei que a nivel estatal regula o dereito á autodeterminación de xénero e á identidade de xénero, sen necesidade de pasar previamente as probas psicofísicas que si se esixen noutras Comunidades Autónomas (País Vasco, Navarra). 
A Lei andaluza despatologiza a transexualidad, conforme ás últimas recomendaciones internacionais. Como principais novidades:

1.- Será de aplicación a todas as persoas con residencia efectiva en Andalucía.

2.- Reglamentariamente establecerase o procedemento para que todas acódelas transexuais poidan ser atendidas en Andalucía conforme á súa identidade de xénero, sen establecer un carnet ou documentación como acode transexual.

3.- É de singular importancia os acordos alcanzados no ámbito sanitario, sempre dentro do ámbito das competencias da nosa CC.AA son:

4.- No ámbito educativo incorporouse a elaboración de protocolos en defensa dos menores con medidas contra o acoso e hostigamiento, nos centros educativos públicos e privados.

5.- Estableceuse unha avaliación cada 2 anos da lei que se remitirá ao Parlamento de Andalucía e realizarase en colaboración con persoas transexuais e entidades que a representan.

ROGO ORAL do Grupo Municipal Socialista de A Coruña sobre a celebración da Semana do Orgullo LGTBI

SR. ALCALDE:

O Grupo Municipal Socialista da Coruña, a través do seu portavoz, Mar Barcón Sánchez, atendendo ao dereito que lle confire o Reglamento Orgánico Municipal do Concello da Coruña, formula o seguinte ROGO ORAL sobre a celebración da Semana do Orgullo LGTBI

Exposición de motivos:

Durante os últimos oito anos a cidade da Coruña converteuse no referente de as políticas LGTBI en a nosa comunidade, coa celebración da semana do Orgullo LGTBI, a Semana de Cultura e arte LGTBI «VISIBLE CORUÑA», os actos da semana contra a homofobia e o Servizo Municipal de Mediación e Información LGTBI. Todas elas políticas pioneras na nosa comunidade para a consecución da igualdade real do colectivo de Lesbianas, gays, transexuais, bisexuais e Intersexuales.

Pero desde a chegada do PP ao goberno da cidade, esta política ha ir devaluándose aos poucos quedándose como algo anecdótico e folclórico. «Coruña visible» pasou a ser unha serie de actividades que pouco teñen que ver co mundo LGTBI e que pasan desapercibidos, INVISIBLES. Da semana contra a homofobia perdeu as actividades máis importantes que eran a proxección de documentales e charlas en centros educativos. O servizo de Medicación escondérono e pasou a ser un servizo pasivo que ninguén coñece e que non realiza ningunha actividade. Hano amarizado. E a semana de Orgullo quedou en únicamente a Festa, axudando a estereotipar aínda máis a realidade LGTBI. Pero xa se sabe que en este momento de crise a vostedes gústalles festa. E para realizar estas actividades apartaron delas aos colectivos LGTBI de a cidade, queren a súa participación só para a foto. Mercantilizando o Orgullo, pasando de ser un ORGULLO LGTBI da sociedade da Coruña, a ser un ORGULLO dalgúns empresarios da noite.

Por isto, o GRUPO MUNICIPAL SOCIALISTA presenta o seguinte:

ROGO:

Solicitamos ao Concello de Coruña que potencia as políticas LGTBI que están realizando e para iso tome as seguintes medidas:

Volver reunirse cos colectivos LGTBI da cidade (A.L.A.S, O ARMARIO DE EN FRONTE, MARIBLOHERAS PRECARIAS, ALEAS e 7CORES) e consensuar con eles as políticas a realizar.

Potenciar o Servizo de Medicación e información LGTBI,  sacándoo do ARMARIO e conseguindo que sexa un servizo activo, que traballe facendo campañas, charlas pola cidade e traballando polo ben das persoas homosexuais e bisexuais da nosa cidade.

Como estamos nuns momentos de crises, pasar parte de o orzamento da festa do Orgullo para potenciar as outras políticas que realiza o concello.

Que o ORGULLO LGTBI da cidade sexa algo máis que a festa. Que se realicen actividades de Visibilización, educación e normalización dentro dos actos.

A Coruña, 4 de xuño de 2014

Fdo. Mar Barcón
Portavoz Municipal GMS

O PSOE condena a represión policial da manifestación LGTB en Paraguay e esixe ao seu Goberno que respecte os dereitos humanos

A Secretaria de Igualdade do PSOE, Puri Causapié, condenou a brutal violencia policial contra as manifestacións das organizacións LGTB e de Dereitos Humanos paraguayas ante a OEA, documentada por varios medios de comunicación, que se saldou con varios feridos de consideración, entre xornalistas e activistas.

«Pedimos ao Goberno de Horacio Cartes que respecte os dereitos humanos, inicie unha investigación que depure as oportunas responsabilidades ante esta brutalidad policial contra defensores dos dereitos humanos de lesbianas, gays, transexuais e bisexuais en Paraguay», sinalou Causapié.

Neste sentido, Causapié animou á Organización de Estados Americanos a aprobar a Resolución sobre Dereitos Humanos, orientación sexual, identidade e expresión de xénero presentada por Brasil no seu 44 Asemblea Xeral, e «lanzar unha clara mensaxe para combater a homofobia e a transfobia nos seus estados».