Archivos Mensuales: agosto 2013

O PSOE presenta unha Proposición non de Lei para impulsar a protección dos dereitos do colectivo LGTB en Rusia

«Insta ao Goberno a manifestar o seu rexeitamento á lexislación rusa» que contribúe a fomentar a homofobia, a estigmatización e a discriminación  «do colectivo»

Purificación Causapié apela a unha «acción global» da comunidade internacional para garantir os dereitos e a seguridade da comunidade na Federación Rusa

Image

Madrid, 23 de agosto de 2013.- O Grupo Parlamentario Socialista presentou este venres á mesa do Congreso dos Deputados unha Proposición non de Lei sobre medidas para impulsar a protección dos dereitos do colectivo LGTB en Rusia para o seu debate no Pleno.
Nesta PNL os socialistas denuncian a aprobación dunhas leis por parte da Federación Rusa que «contribúen a fomentar a homofobia, a estigmatización e a discriminación en contra da poboación LGTB» coa escusa de defender a nación fronte á homosexualidad, unha «chamado patriotismo que legitima a violencia cara a quen non cumpren coas súas normas excluíntes e discriminatorias», explica o texto. Por iso desde o PSOE proponse «defender outra forma de patriotismo, o das persoas que traballamos pola construción dun espazo político, social e cultural realmente democrático» que inclúa normas e valores para «garantir a liberdade, a igualdade e o benestar de todas as persoas».
A secretaria de Igualdade do PSOE, Purificación Causapié, insiste en que non só hai que denunciar e loitar coa homofobia na Federación Rusa, senón que se debe dar unha «acción global» e por iso é polo que os socialistas reivindican ante o Parlamento que o Executivo diríxase á comunidade internacional para impulsar medidas que garantan os dereitos e a seguridade da poboación LGTB en Rusia. «Hai que atajar esta situación en Rusia e o goberno español ten que mostrar o seu rexeitamento aos sucesos que están sucedendo en Rusia», asegura.
Causapié explica que a PNL insta ao Goberno, entre outros puntos, a manifestar a súa preocupación ante os ataques a membros da comunidade LGTB e informar ás autoridades rusas de que España rexeita a lexislación homófoba. A PNL tamén solicita ao Consello Europeo que analice a lexislación rusa e faga á Federación «cumprir coas súas obrigacións» derivadas da súa pertenencia ao organismo europeo.

O Grupo LGTB do PSOE apoia a concentración ante a embaixada de Rusia (rúa Velázquez 155) en Madrid mañá venres 23 ás 11 horas.

Imagen

 

Estimadas compañeiras e compañeiros:

A situación de moitos gays, lesbianas, transexuais e bisexuais en Rusia estase facendo moi difícil. Sabemos que estades sendo moi activos coa denuncia da homofobia e transfobia que está seguindo o Goberno de Rusia. Animámosvos a seguir activos tanto nas redes sociais como en calquera actividade de denuncia que impulsedes ou á que vos unades. Como sabedes desde o grupo LGTB do PSOE, desde a Sectorial de Participación Cidadá e desde a Secretaría de Igualdade da CEF, estamos traballando neste sentido. 

A cidadanía tamén se está organizando en todo o mundo, en España grazas á iniciativa popular convocouse unha concentración ante a embaixada de Rusia (rúa Velázquez 155) en Madrid mañá venres 23 ás 11 horas. O PSOE apoia esta iniciativa, e compañeiros e compañeiras do grupo LGTB e da sectorial estaremos presentes na concentración. Por outra banda informádevos que a Secretaria de Igualdade federal, Purficación Causapié, está traballando para que no mes de setembro podamos presentar unha PNL no Congreso; ademais estase seguindo unha estratexia para que desde o Parlamento Europeo e desde o Consello de Europa póidanse tomar accións para frear esta homofobia en Rusia. 

Para rematar, puxémonos/puxémosnos en contacto con todos os grupos de Rainbow Rose para intentar organizar accións e posicións coordinadas en todos os Partidos Socialistas en Europa.

Seguirémosvos informando de todas estas accións políticas. 

Os que poidades asistir á concentración de Madrid, ou difundir a presenza de amizades vosas para mañá venres estaría ben para reforzar esta iniciativa cidadá. 

Moitas grazas. Un abrazo

Patriotismo e homofobia

Imagen

 

No ano 2012 coincidín casualmente coa celebración do Orgullo Gay en Estambul. O meu encontro coa manifestación produciuse na Praza Taksim, e sucedeu no mesmo instante no que a Policía situábase entre manifestantes pacíficos e diversos, envolvidos nas cores do arco iris, e algunhas persoas que enarbolaban bandeiras turcas. Estas últimas formaban un grupo menos colorista e pertencían a unha organización política que se reivindicaba nacionalista. Nese momento, mentres me sumaba á manifestación do orgullo Gay, sentín un calafrío que, sen dubidar, atribuín ao meu encontro con esa imaxe da intolerancia e o dogmatismo, que nesta ocasión pretendía eliminar a expresión da vida que representaba o desfile LGTB.

Conservo algunhas fotos do momento e, cando as miro, sorpréndeme esa utilización da bandeira turca. Como tantas outras bandeiras noutros moitos momentos, estaba sendo utilizada como emblema dun patriotismo que impón quen é ou non é un bo cidadán (quen é ou non é unha boa muller), e ata, vai máis aló ao propagar o rexeitamento e a intolerancia cara a quen están fóra das súas regras. Na súa forma máis extrema, é un patriotismo que legitima a violencia cara a quen non cumpren coas súas normas e non se adaptan ao rol establecido nelas.

Esta escena volveu á miña memoria nestes días nos que asistimos á coacción, a tortura e a violencia cara á poboación LGTB por parte de grupos neonazis en Rusia que, segundo denuncian organizacións de dereitos humanos, contan coa complicidade dun Goberno que, ademais de non responder adecuadamente ás agresións, aproba unha lexislación que discrimina e persegue a homosexualidad.

Para xustificar a acción do Goberno ruso todos os discursos introducen a mesma argumentación: a defensa da nación fronte á homosexualidad, á que se considera un acto que destrúe a orde establecida. Como no caso do meu encontro en Estambul, de novo preséntanse unidos patriotismo e homofobia. Expresouno a atleta Elena Isinbayeva nestes días: «Si permitísemos e fixésemos todas estas cousas nas rúas, temeriamos pola nosa nación».

Tamén no noso Goberno oímos este tipo de discurso. Recordemos ao ministro do Interior vincular a homosexualidad co fin da especie. E si entramos en internet e observamos algunhas páxinas dos muchísimos grupos ultraconservadores que se autodenominan patriotas, veremos como todos eles vinculan a heterosexualidad cos seus pretendidos valores patrios.

Realmente poderiamos pensar que nada ten que ver o patriotismo, como vinculación emocional a un lugar e a unha cultura, co acto íntimo e libre de practicar sexo con quen se desexa, pero parece que hai persoas e ideoloxías que non comparten esta idea. De acordo co patriarcado tradicional, vigente aínda nos nosos tempos, os homes e as mulleres debemos manter comportamentos e actitudes definidos pola cultura patriarcal, e aquí o amor á patria asóciase ao mantemento da familia tradicional e a heterosexualidad. O masculino é agresivo, activo e heterosexual, ata violento. O feminino débil, sumiso e dependente. Así que mesturar os roles, os xéneros, ou os comportamentos sexuais, convértese nun ataque ao sistema patriarcal, e polo tanto tamén á patria, vinculada, desde esta posición ideolóxica, a valores e comportamentos tradicionais.

Fronte a esta ideoloxía ultraconservadora, o feminismo e o movemento LGTB reclaman un mundo libre de roles de xénero, e rexeitan a imposición de normas contrarias á liberdade que teñen as persoas para ser simplemente quen son ou desexan ser. Ambos movementos apostan pola igualdade e a liberdade, e, polo tanto, ambos enfrontan e cuestionan o patriarcado.

Por iso, ante a discriminación, a represión e a persecución das persoas LGTB en Rusia e en tantos outros lugares do mundo, debemos facer unha reflexión e unha proposta global sobre o mundo no que queremos vivir. Defender aos gais dos ataques de grupos neonazis non pode ser un feito illado, un acto exclusivo de activistas anti homofobia. Reivindicar os dereitos das persoas LGTB en Rusia, en Europa e no mundo, significa reclamar un modelo de convivencia en liberdade e igualdade para todas as persoas. É, por conseguinte, unha ambición colectiva.

Con esta proposta estamos defendendo outra idea de patriotismo, a das persoas que traballamos pola construción dun espazo político, social e cultural realmente democrático, con leis, normas e valores desde os que se garante a liberdade, a igualdade e o benestar de todas as persoas, e no que os dereitos de cidadanía inclúen a protección efectiva da súa integridad física e psicolóxica.

Este é o patriotismo que moitas persoas queremos para o mundo, a Unión Europea e España, por iso é fundamental que tanto o Parlamento como o Goberno do noso país diríxanse á Comunidade Internacional a fin de impulsar medidas que garantan os dereitos e a seguridade da poboación LGTB en Rusia, e por iso tamén é fundamental que o Parlamento Europeo propoña unha serie de iniciativas que combatan a discriminación e persigan a homofobia en toda Europa.

Ese é o patriotismo polo que aposto, polo mesmo que nos fixo sentir orgullosos/as de ser españois e españolas o día que o Parlamento do noso país aprobou o matrimonio entre persoas do mesmo sexo.

 

Purificación Causapié Lopesino 

Secretaria de Igualdade do PSOE

EL BESO

Imagen

Hace apenas unos dias la pertiguista rusa Yelena Isinbayeva se proclamaba campeona del mundo en su última competición. Era el mejor colofón que podía poner a su carrera y lo hacía en el mejor lugar posible, Moscú, rodeada de su público. Escribí entonces un post dedicado a una mujer que, a lo largo de diez años, llenó de energía, récords y carisma los estadios. Obviamente, Yelena Isinbayeva no se merecía ni los aplausos de su rendida afición, ni los cientos de artículos que le dedicó la prensa de todo el planeta, ni el respeto del mundo del atletismo, ni siquiera el modesto homenaje de un blog perdido en el finisterre atlántico.

Isinbayeva, subida a su medalla de oro, se permitió el lujo de criticar la homosexualidad y a quienes defendían el activismo LGTB frente al inmovilismo de las leyes rusas, como la atleta sueca Emma Green. Con argumentos tan “contundentes” como “en nuestro pais los chicos van con las chicas y las chicas con los chicos” – emulando aquél lio de peras y manzanas de la señora Botella- Isinbayeva nos explicaba al resto del mundo por qué las personas  homosexuales no merecen los mismos derechos… No se puede ser más rancia ni queriendo..

La reacción en las redes sociales, en el atletismo y la prensa de todo el mundo no se hizo esperar y la “dulce Yelena” pasó de reina a bruja como si del cuento de Blancanieves se tratara. Declaraciones, hashtags y gestos de protesta se sucedieron, promovidos por la selección sueca, atletas de muchos países y activistas gays. Pero la mayor bofetada a Isinbayeva se la propinaron los suyos, en concreto las relevistas del 4×400 que, una vez proclamadas campeonas del mundo, lo festejaron con un beso en los labios como demostración de que no todo es intolerancia y pacatismo en la Rusia de Putin e Isinbayeva.

Kseniya Ryzhova y Tatyana Firova. No han batido 28 veces el record del mundo, no tienen los galardones más importantes de la historia del deporte, no son “las zarinas” y su nombre no es coreado por miles de aficionados de estadio en estadio.. Pero han hecho algo mucho más importante no sólo para el atletismo sino para el cojunto de la humanidad. Ryzhova y Firova han devuelto el honor a la alta competición, nos han devuelto la alegría a los aficionados y formarán, para siempre, parte de esa honrosa lista de quienes supieron que un título o un récord sólo es importante si quienes lo poseen lo hacen con dignidad. Su beso, como las uñas de Emma Green, los puños del black-power en Méjico, la amistad de Owens y Long..  son los verdaderos hitos del deporte, esos que han ayudado a transformar sociedades atrasadas y sectarias, a ampliar derechos, a convertirnos en personas mejores y más libres. Ese es el top-ten en el que nunca estará Isinbayeva, porque ahí no hay pértiga que te suba..  Ahí sólo estás tú y tu conciencia. Gracias, chicas.

Mar Barcón Sánchez

Secretaria Xeral da Agrupación Socialista de A Coruña

OS SOCIALISTAS CORUÑESES REXEITAN OS RECORTES CONTINUADOS NOS RECURSOS SOCIAIS E SANITARIOS DIRIXIDOS A PREVENCION E ATENCION DE ENFERMOS DE SIDA

Image
 
 
A Agrupación Socialista Coruñesa, por medio do seu Secretario de Movementos Sociais, Fito Ferreiro, ven de amosar o seu rexeitamento dos recortes continuados que os gobernos do partido Popular, tanto a nivel estatal como autonomico e local, estan facendo nos servizos sociais e sanitarios dirixidos a prevencion e asistencia dos enfermos de SIDA. Si no ano 2011 a Xunta de Galicia adicaba casi 150 mil euros anuais as entidades que traballan na prevencion desta doenza e pouco mais de 12 mil euros para os concellos, ao ano seguinte xa se eliminou a axuda aos concellos e dende enton reduciuse o adicado as entidades que traballan coa rpevencion e coas personas e familias afectadas ate menos de 60 mil euros anuais para todas as entidades. 
 
«Esta actitude da Xunta de Galicia pon en perigo todos os programas de prevencion, educacion e deteccion de SIDA que tiñan en marcha as entidades e asociacions en toda a Comunidade pero ademais, si sumamos os recortes nestas mesmas partidas que veñen facendo outras administracions como a estatal ou como os concellos, apenas se dedican recursos a prever e detectar unha patoloxia que pode afectar a calquera, especialmente a mozos e mozas», afirmou o Secretario de Movementos Sociais.
 
Na nosa cidade, dende a Agrupacion local socialista tentamos axudar as entidaes que traballan na prevencion, educacion e deteccion de SIDA, colaborando mesmo na nosa Casa do Pobo nos programas de deteccion e poñendo en marcha un Servizo de mediacion LGTB cando o concello da Coruña eliminou o que existia e no que tamen se podia axudar e dar informacion desta patoloxia». «Sentimos que e a nosa obriga, traballar para evitar esta patoloxia, suplir a desidia do Concello e da Xunta e ser uteis aos nosos veciños», afirmou Ferreiro que lembrou a colaboracion da Agrupacion Socialista Coruñesa coas entidades Lazos e CASCO.
 
Os socialistas fan un chamamento a Nuñez Feijoo e Carlos Negreira para que non eliminen os programas de rpevencion e non deixen aos enfermos abandoados. «E unha irresponsabilidade; isto non e malgasto, nin tirar os cartos. E asumir a responsabilidade dun goberno: mirar pola atencion, pola axuda, pola prevencion e pola saude dos veciños e das veciñas».
 
 

Nova pregunta oral dos Socialistas Galegos sobre a exclusión de mulleres soas e lesbianas da prestación de reprodución asistida.

Carmen Gallego CalvarCarmen Acuña do Campo e María Quintas Alvarez, deputadas pertencentes ao Grupo Parlamentario dos Socialistas de Galicia, ao abeiro do disposto no artigo 152 do Regulamento da Cámara, presentan ante esa Mesa a seguinte pregunta para a súa resposta oral en Pleno.

A carteira común básica de servizos que está definindo o Ministerio de Sanidade e cuxo documento de traballo foi remitido á Comunidade Autónoma de Galicia, exclúe, entre outros, a prestación de reprodución asistida pública para as lesbianas ou mulleres soas.

Ao circunscribir unicamente os tratamentos para parellas integradas por un home e unha muller e que teñan problemas de fertilidade, o Ministerio de Sanidade está aplicando de novo un recorte claramente ideolóxico, vulnerando os dereitos das persoas que decidiron formar parellas ou que decidiron exercer dende a soidade a maternidade, afastadas da visión monolítica do que é a familia que ten o Partido Popular.

Discriminación anticonstitucional, pois os dereitos teñen que ser iguais para todas as persoas, independentemente de como vivan ou da súa sexualidade. E de novo o Goberno discrimina ás mulleres cuestionando o seu dereito a decidir e escoller a maternidade.

Unha discriminación dupla ademais no caso das persoas con escasos recursos económicos que non poderán optar á reprodución asistida pública e que pola súa situación económica non terán acceso a clínicas privadas.

Ante esta situación, as deputadas asinantes presenta a seguinte pregunta: Como valora a Xunta de Galicia a proposta do Ministerio de Sanidade de eliminar a prestación de reprodución asistida pública para lesbianas e mulleres soas?

Pazo do Parlamento, 16 de xullo de 2013

Carmen Acuña do Campo

María Quintas Alvarez

Deputadas do G.P. dos Socialistas de Galicia

Un centenar de valentes celebran o segundo Orgullo LGTB da historia de Uganda

Image

 

 

Ao redor dun centenar de valentes activistas ugandeses celebraron este fin de semana, por segunda vez na súa historia, un Orgullo LGTB. Fixérono como o ano pasado en Entebbe, a beiras do Lago Vitoria. A diferenza do que sucedeu entón non se rexistraron detencións.

Fai agora un ano informamos da celebración do primeiro Orgullo LGTB da historia do país africano, que incluíu varias festas, un modesto festival de cine e ata unha marcha do Orgullo. A policía non impediu que os actos tivesen lugar pero detivo a varias persoas, que afortunadamente foron postas en liberdade sen cargos. Entre eles atopábase por exemplo o coñecido activista Frank Mugisha. Este 2013 o evento púidose celebrar por segunda vez, esta vez sen detencións.

Como ben saben os lectores habituais de dosmanzanas ser activista LGTB en Uganda supón, a día de hoxe, unha demostración de gran valentía. As relacións homosexuais son xa ilegais, pero ademais o Parlamento resucitou a tramitación do xa coñecido proxecto de lei que persegue endurecer as penas (chegando á pena de morte en certos casos) así como perseguir a persoas ou organizacións que dean cobertura a persoas LGTB. Fai poucos meses algúns deputados, de feito, mostraban a súa preocupación porque a súa postura favorable ao proxecto fose coñecida fóra das fronteiras ugandesas e puidesen perder por iso achegas económicas desde países occidentais. Por iso solicitaban que as sesións parlamentarias fosen a porta pechada.

Un historial de violencia contra os activistas LGTB

En xaneiro de 2011 era asasinado en Uganda o activista gay David Kato (o seu asasino foi condenado a 30 anos de cárcere, unha das poucas noticias positivas que nos chegaron dese país). Kato era un dos 100 cidadáns homosexuais cuxo nome e fotografía foran publicados por Rolling Stone (unha publicación local), acompañados da lenda ?Hang Them? (?á Horca?). Unha incitación ao odio homófobo repetida moito máis recientemente pola sensacionalista Rede Pepper, que publicou unha lista de supostos ?reclutadores gays? que incluía nomes e fotos.

O 31 de decembro de 2012 era detido Joseph Kawessi, acusado de cargos como ?coñecemento carnal contra a orde da natureza? e ?reclutamiento de mozas para a homosexualidad?. Días máis tarde tamén foi arrestado o seu compañeiro Najibu Kabuye, cando acudía a visitalo á comisaría. Estas detencións producíanse tralo asalto á sé de Sexual Minorities Uganda, no que foron roubados ordenadores que contiñan datos sensibles dos membros da organización. Máis recientemente Magembe Norman, que se atreveu a denunciar ante a Corte Penal Internacional a varios dos promotores da ola de homofobia, denunciaba ademais ser obxecto de varias ameazas de morte.

Pese a todo, os activistas LGTB seguen ao pé do canón, como demostraron coa celebración destes dous Orgullos ou como fixeron en xuño de 2012, cando membros de Ice Breakers Uganda inauguraron en Kampala a primeira clínica do país dedicada ás necesidades do colectivo, cun enfoque especial sobre VIH/sida e outras infeccións de transmisión sexual. Uganda foi tamén protagonista pola campaña de activistas informáticos boicoteando as redes de gobernos africanos que perseguen ás súas minorías LGTB, entre eles o ugandés.

O PSOE mostra a súa preocupación polas leis homófobas aprobadas en Rusia

Image

A Secretaria de Igualdade do PSOE, Purificación Causapié, expresou a súa «gran preocupación pola evolución rexistrada en Rusia en relación co respecto e a protección dos dereitos do colectivo LGTB». A responsable de Igualdade fai estas declaracións trala recente aprobación por parte da Federación de Rusia de dúas leis «marcadas pola homofobia». A primeira delas prohibe a «propaganda homosexual», entendida esta como calquera actividade pública en defensa dos dereitos do colectivo LGTB, e unha segunda que prohibe a adopción por parte de homosexuais estranxeiros ou solteiros procedentes de países onde son legais os matrimonios ou as unións entre persoas do mesmo sexo.

Ante ambas medias, o PSOE mostra a súa preocupación porque estas leis poden contribuír a «fomentar a homofobia, a estigmatización, a discriminación e a violencia contra a poboación LGTB», declarou Causapié.

Por iso, o Partido Socialista traslada a Rusia a importancia do cumprimento das obrigacións xurídicas internacionais, derivadas da súa pertenencia ao Consello de Europa e do respecto aos dereitos humanos fundamentais establecidos no Convenio Europeo de Dereitos Humanos, así como o Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos.

Do mesmo xeito, insta ao COI e ás autoridades rusas a salvagardar a seguridade e a liberdade de todas as persoas que asistan aos Xogos Olímpicos de Inverno, sexa cal for a súa orientación sexual.

Pregunta oral sobre a exclusión de mulleres soas e lesbianas da prestación de reprodución asistida.

Carmen GallegoCalvar, Carmen Acuñado Campo e María Quintas Álvarez, deputadas pertencenteao Grupo Parlamentario dos Socialistas de Galicia, ao abeiro do disposto no artigo 152 do Regulamento da Cámara,presentante esMesa seguinte pregunta para súa resposta oral en Comisión 5ª.

 carteira comúnbásica de servizoque está definindo o Ministerio de Sanidade cuxo documento de traballo foi remitido á Comunidade Autónomade Galicia, exclúe, entre outros, a prestación de reprodución asistida pública para as lesbianas ou mulleres soas.

 Ao circunscribir unicamente os tratamentos para parellas integradas por un home unhmullerque teñan problemas de fertilidadeo Ministerio de Sanidade está aplicando de novo un recorte claramente ideolóxico, vulnerando os dereitodas persoaque decidiron formar parellas ou que decidiron exercer dende a soidade maternidade, afastadas da visión monolítica do que é a familia que ten o Partido Popular.

Discriminación anticonstitucional, pois os dereitos teñeque seiguais para todas as persoas, independentemente de como vivan ou da súa sexualidade. E de novGoberno discrimina ás mulleres cuestionando o seu dereito a decidir e escoller a maternidade.

Unha discriminación dupla ademais no casdapersoas coescasos recursos económicoque non poderán optar á reprodución asistida pública e que pola súa situación económica non terán acceso a clínicas privadas.

Ante esta situación,as deputadas asinantepresentan a seguintepreguntas:

1.- Como valora a Xunta de Galicia a proposta do Ministerio de Sanidade de eliminar a prestación de reprodución asistida pública para lesbianae mulleres soas?

2.- Vai presentar alegacións ou contrapropostas que garantan este servizo dendeo sistempúblico parao conxunto da cidadanía, independentemente de cal sexa a súa orientación sexual ou teña escollido exercer a maternidade en solitario?

3.-Si Ministerio de Sanidade continúa adiante coa súa discriminatoria proposta, o Goberno galego tamén fará súa, ou pola contra, nos servizos que preste o Sergas satenderá todas as persoas en igualdde de trato?

Pazo do Parlamento,23 de xullo de 2013

Asdo.:

Carmen Gallego Calvar

Carmen Acuñado Campo

María QuintasÁlvarez

Deputadasdo G.P. dos Socialistasde Galicia

 

 

3ª pregunta dos Socialistas Galegos no Parlamento sobre a exclusión de mulleres soas e lesbianas da prestación de reprodución asistida.

Grupo Parlamentario dos Socialistas de Galicia, por iniciativa das súas deputadas e do seu deputado Carmen Gallego Calvar Carmen Acuña do Campo e María Remedios Quintas Álvarez, a través do seu portavoz, e ao abeiro do disposto no artigo 160 do Regulamento da Cámara, presenta ante esa Mesa a seguinte proposición non de lei para o seu debate en Pleno.

                                              Exposición de motivos

A carteira común básica de servizos que está definindo o Ministerio de Sanidade e cuxo documento de traballo foi remitido á Comunidade Autónoma de Galicia, exclúe, entre outros, a prestación de reprodución asistida pública para as lesbianas ou mulleres soas.

Ao circunscribir unicamente os tratamentos para parellas integradas por un home e unha muller e que teñan problemas de fertilidade, o Ministerio de Sanidade está aplicando de novo un recorte claramenteideolóxico, vulnerando os dereitos das persoas que decidiron formar parellas ou que decidiron exercer dende a soidade a maternidade, afastadas da visión monolítica do que é a familia que ten o Partido Popular.

Discriminación anticonstitucional, pois os dereitos teñen que ser iguais para todas as persoas, independentemente de como vivan ouda súa sexualidade. E de novo o Goberno discrimina ás mulleres cuestionando o seu dereito a decidir e escoller a maternidade.

Unha discriminación dupla ademais no caso das persoas con escasos recursos económicos que non poderán optar á reprodución asistida pública e que pola súa situación económica non terán acceso a clínicas privadas.

Polo exposto, o Grupo Parlamentario dos Socialistas de Galicia presenta a seguinte proposición non de lei para o seu debate en Comisión:

O Parlamento de Galicia insta á Xunta de Galicia a:

1) Exesir do goberno de España a proposta de excluír da prestación de reprodución asistida ás lesbianas e as persoanas soas.

2) Ofrecer ao conxunto da cidadanía, en igualdade de trato, sen discriminación por razón de sexo ou pola escolla de exercer a maternidade en solitario, o servizo de reprodución asistida pública, para garantir a maternidade ás persoas que así o desexen.

Pazo do Parlamento, 23 de xullo de 2013

Asdo.:

Carmen Gallego Calvar

Carmen Acuña do Campo 

María Quintas Alvarez

Deputadas do G.P. dos Socialistas de Galicia

Asdo.: Abel Losada Álvarez

Portavoz do Grupo Parlamentario dos Socialistas de Galicia